وفات تنها دایی مهربون بابایی

سلام عزیز دلم

یه ماهی بود دنبال تدارکات برای سومین سالگرد ازدواج من و بابایی بودم.

میخواستم امسال سنگ تموم بذارم

اما نشد که بشه

حادثه غم انگیزی اتفاق افتاد

شب قبل مراسم بابابایی رفتین خرید واسه شام فرداشب

وبعد قرار شد بریم دیدن دایی بابا علی که حدود دو هفته ای میشد توی بستر بیماری افتاده بود.

دوباره ناراحتی کبدشون عود کرده بود و قرار بود دوباره برن شیراز واسه مداوا

اما دایی اینبار گفت توی بیمارستان مشهد بستری میشم.

هر چی زندایی هم اصرار کرد بی فایده بود.

بعد یه هفته از بستری و عملشون دو سه روزی نگذشته بود که دوباره حالشون رو به وخامت رفت.

اونشب که بابابا بعد خرید رفتیم خونشون دیدیم حال دایی وحشتناک خرابه و روی تخت بی حال افتادن.

نه غذا و نه مایعات می تونستن بخورن.

فقط بابا و عمو رضا کمی توی خونه راه بردنشون که اونم تاثیر چندانی نداشت.

خلاصه ما اونشب با کلی غصه برگشتیم خونه.

صبح روز بعد زنگ زدیم به زندایی و گفتن حال دایی خیلی خرابه

بابا و عمو و مامانی سریع رفتن خونشون.

تاظهر هر چی خبر میگرفتم باباجون میگفت اصلا حالشون خوب نیست

حدودا ظهر دکتر اومده خونه بالا سر دایی و فورا با اورژانس انتقالشون دادن به بیمارستان امام رضای مشهد.

هرچی به بابایی زنگ میزدم میگفت فقط دعاکن واسش

عمه جون هم که اونزمان ماه های آخربارداریش می گذروند خونه ما بود و سعی میکردم زیاد ناراحتیمو به 

رو نیارم!

خلاصه عمه که رفت خونشون زنگ زدم به مهمونا و مراسم رو کنسل کردم.

بعدشم تا میخواستم زنگ بزنم به بابایی در مورد دایی سوال کنم عمو اومد گفت دایی تموم کرده!

منو میگی تشما توی بغلم راه میرفتم زار زار گریه میکردم.

هرگز فکر نمی کردم ایندفعه با بقیه دفعات فرق کنه

اما اینطور بود!!!

این شد که دایی مهربون بابایی از پیش ما رفت و تو تنها یک سال و دو ماه داشتی

اینقده شما عروسکمو دایی جون دوست داشت.

گاهی وقتها که سمت خونه ما میومدن کار داشتن حتما خونه ما هم میومدن تا شما رو ببینن.

سر غذا شمارو بغل میگرفتن و با زندایی جون باهات بازی میکردن و بهت غذا می دادن.

همیشه این دایی مهربون و دوست داشتنی رو به یاد داشته باش گلکم!

خدارحمتشون کنه

روحشون شاد باشه همیشه