عکس های توت فرنگی روزهای اول تولد تاشش ماهگی

عکس های توت فرنگی مامانی 

روزهای اول تولد بعد از بیمارستان

ه ی مامان جون: 

طفل چروک خورده ی من 

دختر بیچاره ام را عذاب دادن

اگر میدونست بشر چقدر سنگدله هیچ وقت حاضر به پاگذاشتن در این دنیا نبود.

بمیرم برات مامانی

خداخودش شاهده که تقصیر از مامان نبوده و دکترا قصور کردن 

پاهای کوچولوش توی شلوارشه

مامان بخوره اون پاهای ملوس رو

اصلا بهت نمیاد اخم

مطهره: ای بابا چرا نمیریم خونه خودمون

از بیمارستان که برگشتیم چون پستونک واسش نبرده بودم و خونه بود یه دونه سر راه واست گرفتیم البته به بابایی گفته بودم صورتی بگیره اما میگفت فقط همینو داشته

اینم فقط همون روز اول بود روز بعد باباجونی پستونک خودتو واست آورد.............

اینجا داخل بیمارستانی مامانی حتی یه روزه هم نیستی  چندساعته هستی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

اینجا دوروزه ای مامانم

وقتی این عکستو میبینم یاد وروجک و آقای نجار می افتم

کارتون زمان مامان!!!!!!!!!!!!!!!!

کوچولوی من داخل گهواره چیکوش

آخی چقدر نرم و راحته

دست خاله فاطمه درد نکنه با این هدیه باحالش

نیگا چی دستای کوچولویی دارم من

تازشم روسری مامانم کش رفتم(صداشو در نیار)

خوب ببین چطوری آبروی مارو میبرن آخه اینم کلاهه روسرم گذاشتین؟؟؟(مگه چیه)

بفرما اینم یه کلاه دیگه!!!

گوگولی مگوری مامانش(بخورم چشاتو که اینجوری به دوربین نیگاه نکنی جوجو)

نمیدونم به دوربین مینگری مامانی یا به پستونکت

به به

تاحالا پای به این خوشمزگی نخورده بودم

حدود٣ماهگی بود که آگاهانه و بسیار زیبا میخندیدی

اولین سرهمی روی سیسمونیت که پوشیدی

از اونجایی که کوچولوی مامانی بودی خیلی از لباسهات تا دو ماهگیت درست و حسابی سایزت نبود دخمل ظریف مریفم

خیلی مهربونی ناز من

تا مامان نیگات میکنه سریع و بی معطلی واسش لبخند نمکینی حواله میکنی

عاششششششششششششششششششششششششق لبخندتم

عاشششششششششششششششششششششششق خنده هاتم

عاشششششقتم عاششششششقتم عاشششششششششششقتم

دخترممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممم

ست پوشاک سوسنی که زندایی جونت از مکه واست آورده رو هر وقت تنت میکنم عروسک میشی

این رنگها حقیقتا بهت میاد و ماه میشی مطهره من

مهر مادریه دیگه

چیکار میشه کرد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

این روزها هر وقت کسی میبینه که اینجوری بچه دو ماهه رو تیپ میزنن دعوام میکنن

میگن آخه چرا لباسهای قشنگ تنش میکنی چشم میخوره

آخه منم مادرم

یه بار تو عمرم این لحظات پرخاطره رو با دخملم سپلی میکنم

میشه آخه بخاطر حرف دیگران دخملمو ساده راه ببرمش؟؟؟

آخه نمیشه که

منم دل دارم

حالا واسه اینکه چشم نخوره دخملم این عکسشو که یه کوچولو زشت افتاده میذارم پایین عکسش

تابستونم عجب باحاله ها

دخملا رو لختی راه ببری

هم خودت حال میکنی هم مامااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااانت

سه ماهگیت مبارک مطهره دلبندم

بالاخره النگویی که مامانی باباجون بهت هدیه داده بودن سایز دستت شد.مبارکت باشه همدمم

گوشاتو هم بدون هیچ درد و کمترین خونی رفتم درمانگاه نزدیک خونه سوراخ کردم.

همه میگفتن از دو ماهگی این کارو بکنم اما دلم نمیومد گذاشتم کمی بزرگتر بشی که بتونم لباسهای

خوشمل تنت کنم و با گوشوارت ست کنم.

یه ماه بعد هم با بابایی رفتیم خسروی بازار طلا واست گوشواره بخریم اما پسند نشد.از راسته خسروی

و یه طلافروشی خوشمل اینارو واست خریدیم.نگینارو هم واست گذاشتم که بزرگ شدی ببینیشون

نی نی لختش قشنگه

وقتی لخت میشی یه احساس راحتی بهت دست میده

منم میبینم خوشحالی یه کمی باهات بازی میکنم که حالشو ببری بعدا لباس میپوشمت

تویچهارماهی عزیزدلم

یادگرفتی انگشتای نازتو توی دهانت میبری

خیلی کم شصتتو میخوری

آخه حتما تو دل کوچیکت میدونی مامانی از عادت شصت خوردن بچه ها بدش میاد!!!

بعضی مواقع واسه اینکه تو دل مامان خودتو جاکنی یه کوچولو شصتتو میمکی

عزیز دلم این عکسو بابا علی ازت گرفته و شده بکگراند گوشی بابایی و کامپیوتر و گوشی منو...

یه عکسم هوینجولی به یاد چند ماه پیش

بسی کوچمولو بودی ها

دخملم بزرگ شده

خانوم شده

مستقل شده

آخه جسارتا پستونکشو به تنهایی در دست میگیره

اینم دخمل مامان با پستونکی که من عاشقشم یعنی عاشقش بودم آخه یهویی گم شد